TATİL

Evet sonunda bende gözde tatil mekanı :),cennet memleketime (KUŞADASI) gidiyorum.Annemi çok özledim,bol bol hasret giderip,denize girip,güneşlenip ve ruhumu da dinlendirip sağ salim gelicem inşallah evim. 3 hafta yada 1 ay kalabilirim.Herkesi beklerim memleketime...

benden haberler

Bloguma girmeyeli baya olmuş,sonunda laptop aldıkta bende internete girebiliyorum.
İşten ayrıldım,hatta çalışmayı çok istedim doğuma kadar,hem evde canım sıkılmazdı,hemde maddi olarakda bana iyi gelecekti.Hamile olduğumu bilseydim istifamı vermezdim biraz daha sıkardım dişimi ama malesef öyle olmadı bundada vardır bir hayır diyerek kabullendim.Müdürümle konuştum,doğuma kadar çalışabilirim dedim onlarında bana ihtiyaçları var zaten,o kadar ucuza çalıştırıyorlardı ki beni benim gibisini zor bulurlar,ama bana zamsız çalışmayı teklif ettiler,zaten büromdaki insanlarla aramda %100 fark var,onuda kabul edemedim.Resmen hakkımı yediler,sabret demişlerdi bana sabrettim ama bana verilen sözlerin hiçbiri tutulmadı.Allah büyüktür diyorum,elbet benimde bir gün iş konusunda yüzüm gülecek.

Evde olmak sıkıcı,kendimi temizliğede veremiyorum çok yorulmam lazım,yemeğe,tatlıyada veremiyorum kilo almamam lazım,oyalanacak bişeyler bulmaya çalışıyorum işte,zaten işten çıkar çıkmaz ağır bir gribe yakalandım,1 haftada zor atlattım,doktorumdan ilaç istemek zorunda kaldım,yoksa atlatamazdım.

Bebeğim ,benim minik yavrumun keyfi yerindeymiş gittikçe büyüyor,sağlığıda iyi Allahıma şükür,ikili testimizde yapıldı,sonuçlarımızda iyi çıktı çok şükür.Karnımda büyümeye başladı,sadece birtane kotum oluyor onu giyebiliyorum.Tayt falan şuan idare ediyorum.Henüz hamile kıyafeti almadım.3 ayda 3 kilo almışım.Gayet normalmiş.Çok çok su içmeye çalışıyorum,oda karnımı şişiriyo gören 5 aylık hamilemisin diyo ya...
Ne çok yazmışım,aslında var daha yazacağım ama şimdilik bu kadar olsun.

bebeğim ve ben

Evde bilgisayarım bozuldu,işyerinde bloglara giriş kapatıldı,ne blog okuyabildim nede kendi bloguma girebildim.Şimdi sanırım yanlışlıkla açık unutulmuş bende hemen gireyim dedim :))
Geçen hafta doktora gittim,pazar gecesi hafif bir kanamam oldu,kayınvalidemin isteği ve emin olduğu bilgisi üzerine maltepe üniversitesine gittik.Doçent olmuş ama bişey öğrenememiş bir doktora göründüm.Baktı baktı baktı yani bi 10 dakika baktı ve bebek yok dedi,gebelik kesesinin boş olduğunu söyledi,2 gün içinde aldırmam gerektiğini yoksa zehirlenebileceğimi söyledi ve ben şoke oldum,sinir krizi geçirdim orda,neyse çıktık ordan,ben hamile olduğumu öğrendiğim hastaneye tekrar geri gittim,doktorum ultrasonda gördüğünü hatta kalp atışını bile gördüğünü söyledi.Allah allah eşimle deliricez.Acaba hangisi doğru söylüyor diye,aklıma işyerinden bir arkadaşın önerdiği doktor geldi ve hemen zar zor ondan randevu aldık.Saatler geçmek bilmedi.Acıbademde süper bir doktor kendisi,bakar bakmaz gördü bebişimi , boyu 2mm'miş.Canım benim,minicik yavrum öle sevindim ki anlatamam.Ama yaşadığım o yıkım ömrümden ömür aldı sanki,pazartesi tekrar gidicez ve kalp atışlarını duyucaz inşallah.Pazartesi gelmek bilmedi ve hatta hamile olduğumu öğrendiğim günden beri sanki günler hiç geçmiyor.
Benim minik bebeğim annene sımsıkı tutun ve onu bırakma hiç çünkü sana çok ihtiyacı var...

Küçücük bir UMUT

Önceki yazımda Küçücük bir umuda,mutluluğa öyle çok ihtiyacım var ki, demiştim ve Allah'ım sesimi duymuş ve bana bir umut yollamış.Çok ama çok mutluyum.Bizim bir bebişimiz olacak.İlk duyduğumda şoke oldum hiç beklemiyordum ve sevinçten deli gibi ağladım.Sonrasında gözyaşlarım yerini sebepsiz gülücüklere bıraktı.Artık beni kimsenin ve hiçbişeyin mutsuz etmesine izin vermiycem.Allahım bebişimi nazarlardan korusun ve sağlıklı bir şekilde kollarıma almamı nasip etsin inşallah.

5 haftalıkmış benim bitanem,bende hiçbir belirti yok şuan için çok iyiyim ve umarım herşey normal gider.Hala inanamıyorum, Allah isteyen herkese nasip eder inşallah.

hayat benden ne istiyorsun

İçimde öyle büyük bir volkan var ki anlatamam,avazım çıktığı kadar bağırmak,ağlamak istiyorum,düşünmekten yakında deliricem galiba.Kendimi sürekli sorgulamaktan usandım.Dün istifamı verdim daha fazla dayanamıyorum,haksızlıklara,sebebsiz çırpınışıma,strese,yorgunluğa,yalnızlığa dayanamıyorum.Ama bitmedi tabiki insanlar üzerime üzerime geliyor,burası nasıl bir yer anlayamıyorum.Küçücük bir umuda,mutluluğa öyle çok ihtiyacım var ki.Çekip gitmek istiyorum buralardan ama gitsemde geri döneceğimi bilmek üzüyor beni.Herşeyimi bırakıp geldim ben istanbula.Hayatımı sıfırlyıp geldim.Güzel umutlarım vardı,mutlu olacaktım çok ama olmadı.Buraya geldiğimden beri sürekli ağlıyorum.Eşimin desteğide yetmiyor artık,her sözünü yanlış anlar duruma geldim.Aileden uzak olmak çok ama çok zormuş.Canın sıkıldığında gidip annene sarılamamak çok zormuş yada derdini anlatacağın yanında ağlayacağın ailenden biri,dostun,arkadaşın uzakta olması çok zormuş.Gurbet çok ama çok zormuş.

nedir bu talihsizlikler

Hayatımda bir süredir herşey ters gitmeye başladı,öncelikle iş sorunum çıktı ve hala devam ediyor,daha sonra bir trafik kazası daha yaşamamız (istanbulda çarpışan arabaları oynuyoruz zaten) çok şükür ki birşeyimiz yok,onuda tam atlattık dedikki bu sefer doğalgazdan zehirleniyorduk çok ama çok ucuz bunuda atlattık ki farz oldu bi adak yapmamız.Adağımızı yaptık çok şükür derken, benim sağlık problemleri ve en sonunda ev problemimiz (alt komşuyu gırtlaklıycam yakında beni çileden çıkarıyo) yetti artık ya yetti.Ne zaman hayat benim için durulucak bilmiyorum.Sürekli sabrediyorum sinirlerim çok bozuk.Zaman desen sanki bizde dalga geçer gibi geçiyo,hayattan hiç bişey anladığım yok.Kendimi sürekli avutuyorum, şöyle çok güzel bir deniz kıyısında ,ağaçların gölgesinde hamakta sallanırken burnuma deniz koksunu mis gibi çekerken hayal ediyorum.Ne zaman acaba, oraya gidip bunları yapmaya ömrüm yetecek mi bilmiyorum.Huzur istiyorum artık...

zor kararı askıya almak

Evet çok düşündüm,bırakmayı çok istedim ama bi anlık öfkemede yenilmek istemedim.İşten ayrılsam koskoca bir yalnızlık beni bekliyor olacak.
Ailem yada arkadaşlarım burda olsaydı belkide bu kadar düşünmezdim.Canın acıya acıya çalışmak da zor ama hayat şartları ve içinde bulunduğum durum devam etme kararı aldılar, banada bi zahmet söylediler.El mahkum napalım.Umarım hayat bigün bizim istediklerimizi bize verir başkalarına değil...