bebeğim ve ben

Evde bilgisayarım bozuldu,işyerinde bloglara giriş kapatıldı,ne blog okuyabildim nede kendi bloguma girebildim.Şimdi sanırım yanlışlıkla açık unutulmuş bende hemen gireyim dedim :))
Geçen hafta doktora gittim,pazar gecesi hafif bir kanamam oldu,kayınvalidemin isteği ve emin olduğu bilgisi üzerine maltepe üniversitesine gittik.Doçent olmuş ama bişey öğrenememiş bir doktora göründüm.Baktı baktı baktı yani bi 10 dakika baktı ve bebek yok dedi,gebelik kesesinin boş olduğunu söyledi,2 gün içinde aldırmam gerektiğini yoksa zehirlenebileceğimi söyledi ve ben şoke oldum,sinir krizi geçirdim orda,neyse çıktık ordan,ben hamile olduğumu öğrendiğim hastaneye tekrar geri gittim,doktorum ultrasonda gördüğünü hatta kalp atışını bile gördüğünü söyledi.Allah allah eşimle deliricez.Acaba hangisi doğru söylüyor diye,aklıma işyerinden bir arkadaşın önerdiği doktor geldi ve hemen zar zor ondan randevu aldık.Saatler geçmek bilmedi.Acıbademde süper bir doktor kendisi,bakar bakmaz gördü bebişimi , boyu 2mm'miş.Canım benim,minicik yavrum öle sevindim ki anlatamam.Ama yaşadığım o yıkım ömrümden ömür aldı sanki,pazartesi tekrar gidicez ve kalp atışlarını duyucaz inşallah.Pazartesi gelmek bilmedi ve hatta hamile olduğumu öğrendiğim günden beri sanki günler hiç geçmiyor.
Benim minik bebeğim annene sımsıkı tutun ve onu bırakma hiç çünkü sana çok ihtiyacı var...

Küçücük bir UMUT

Önceki yazımda Küçücük bir umuda,mutluluğa öyle çok ihtiyacım var ki, demiştim ve Allah'ım sesimi duymuş ve bana bir umut yollamış.Çok ama çok mutluyum.Bizim bir bebişimiz olacak.İlk duyduğumda şoke oldum hiç beklemiyordum ve sevinçten deli gibi ağladım.Sonrasında gözyaşlarım yerini sebepsiz gülücüklere bıraktı.Artık beni kimsenin ve hiçbişeyin mutsuz etmesine izin vermiycem.Allahım bebişimi nazarlardan korusun ve sağlıklı bir şekilde kollarıma almamı nasip etsin inşallah.

5 haftalıkmış benim bitanem,bende hiçbir belirti yok şuan için çok iyiyim ve umarım herşey normal gider.Hala inanamıyorum, Allah isteyen herkese nasip eder inşallah.

hayat benden ne istiyorsun

İçimde öyle büyük bir volkan var ki anlatamam,avazım çıktığı kadar bağırmak,ağlamak istiyorum,düşünmekten yakında deliricem galiba.Kendimi sürekli sorgulamaktan usandım.Dün istifamı verdim daha fazla dayanamıyorum,haksızlıklara,sebebsiz çırpınışıma,strese,yorgunluğa,yalnızlığa dayanamıyorum.Ama bitmedi tabiki insanlar üzerime üzerime geliyor,burası nasıl bir yer anlayamıyorum.Küçücük bir umuda,mutluluğa öyle çok ihtiyacım var ki.Çekip gitmek istiyorum buralardan ama gitsemde geri döneceğimi bilmek üzüyor beni.Herşeyimi bırakıp geldim ben istanbula.Hayatımı sıfırlyıp geldim.Güzel umutlarım vardı,mutlu olacaktım çok ama olmadı.Buraya geldiğimden beri sürekli ağlıyorum.Eşimin desteğide yetmiyor artık,her sözünü yanlış anlar duruma geldim.Aileden uzak olmak çok ama çok zormuş.Canın sıkıldığında gidip annene sarılamamak çok zormuş yada derdini anlatacağın yanında ağlayacağın ailenden biri,dostun,arkadaşın uzakta olması çok zormuş.Gurbet çok ama çok zormuş.

nedir bu talihsizlikler

Hayatımda bir süredir herşey ters gitmeye başladı,öncelikle iş sorunum çıktı ve hala devam ediyor,daha sonra bir trafik kazası daha yaşamamız (istanbulda çarpışan arabaları oynuyoruz zaten) çok şükür ki birşeyimiz yok,onuda tam atlattık dedikki bu sefer doğalgazdan zehirleniyorduk çok ama çok ucuz bunuda atlattık ki farz oldu bi adak yapmamız.Adağımızı yaptık çok şükür derken, benim sağlık problemleri ve en sonunda ev problemimiz (alt komşuyu gırtlaklıycam yakında beni çileden çıkarıyo) yetti artık ya yetti.Ne zaman hayat benim için durulucak bilmiyorum.Sürekli sabrediyorum sinirlerim çok bozuk.Zaman desen sanki bizde dalga geçer gibi geçiyo,hayattan hiç bişey anladığım yok.Kendimi sürekli avutuyorum, şöyle çok güzel bir deniz kıyısında ,ağaçların gölgesinde hamakta sallanırken burnuma deniz koksunu mis gibi çekerken hayal ediyorum.Ne zaman acaba, oraya gidip bunları yapmaya ömrüm yetecek mi bilmiyorum.Huzur istiyorum artık...

zor kararı askıya almak

Evet çok düşündüm,bırakmayı çok istedim ama bi anlık öfkemede yenilmek istemedim.İşten ayrılsam koskoca bir yalnızlık beni bekliyor olacak.
Ailem yada arkadaşlarım burda olsaydı belkide bu kadar düşünmezdim.Canın acıya acıya çalışmak da zor ama hayat şartları ve içinde bulunduğum durum devam etme kararı aldılar, banada bi zahmet söylediler.El mahkum napalım.Umarım hayat bigün bizim istediklerimizi bize verir başkalarına değil...

sevgililer günü

Sevgililer günü için tuzak falan diyolar ama bazı yerlerinden kımıldamayan yada hediye almak için bahane arayan erkekler için bence güzel bir gün, eşim hariç tabii...gerçi biz eşimle sadece evlilik yıldönümümüzü kutlamaya karar verdik bundan sonra.
Neyse dün sabah eşime çok güzel bir kahvaltı hazırladım zaten hazırlıyordumda :) dün biraz daha özendim,herşey kalp şeklindeydi,çok hoşuna gitti,eşimde bana bizim çok güzel bir resmimizi bir ressama kara kalem yaptırmış.Çok güzeldi ,çok ama çok beğendim.
Sizde böyle bir hediye verebilirsiniz eşinize yada sevgilinize yada ... gerçekten çok güzel bir hediye oluyor.

zor karar

bugün iyice işimden soğudum,istifa etmeyi düşünüyorum ama nasıl söyliycem bilmiyorum.Psikolojim çok bozuk,kendimi burada değersiz gibi hissediyorum,hiç önem verilmiyor yaptığım işe yada bana hissettirilmiyor bilmiyorum,duygularım karmakarışık.Çalıştığım yer çok büyük bir firma satın almıştı ve ben kendimi yırtsamda beni işe almazlardı o nedenle aslında şanslıyım.Hakları çok fazla ama ben burada hiç mutlu değilim.Çok kötü bir durumdayım yaaaa