hayat benden ne istiyorsun

İçimde öyle büyük bir volkan var ki anlatamam,avazım çıktığı kadar bağırmak,ağlamak istiyorum,düşünmekten yakında deliricem galiba.Kendimi sürekli sorgulamaktan usandım.Dün istifamı verdim daha fazla dayanamıyorum,haksızlıklara,sebebsiz çırpınışıma,strese,yorgunluğa,yalnızlığa dayanamıyorum.Ama bitmedi tabiki insanlar üzerime üzerime geliyor,burası nasıl bir yer anlayamıyorum.Küçücük bir umuda,mutluluğa öyle çok ihtiyacım var ki.Çekip gitmek istiyorum buralardan ama gitsemde geri döneceğimi bilmek üzüyor beni.Herşeyimi bırakıp geldim ben istanbula.Hayatımı sıfırlyıp geldim.Güzel umutlarım vardı,mutlu olacaktım çok ama olmadı.Buraya geldiğimden beri sürekli ağlıyorum.Eşimin desteğide yetmiyor artık,her sözünü yanlış anlar duruma geldim.Aileden uzak olmak çok ama çok zormuş.Canın sıkıldığında gidip annene sarılamamak çok zormuş yada derdini anlatacağın yanında ağlayacağın ailenden biri,dostun,arkadaşın uzakta olması çok zormuş.Gurbet çok ama çok zormuş.

nedir bu talihsizlikler

Hayatımda bir süredir herşey ters gitmeye başladı,öncelikle iş sorunum çıktı ve hala devam ediyor,daha sonra bir trafik kazası daha yaşamamız (istanbulda çarpışan arabaları oynuyoruz zaten) çok şükür ki birşeyimiz yok,onuda tam atlattık dedikki bu sefer doğalgazdan zehirleniyorduk çok ama çok ucuz bunuda atlattık ki farz oldu bi adak yapmamız.Adağımızı yaptık çok şükür derken, benim sağlık problemleri ve en sonunda ev problemimiz (alt komşuyu gırtlaklıycam yakında beni çileden çıkarıyo) yetti artık ya yetti.Ne zaman hayat benim için durulucak bilmiyorum.Sürekli sabrediyorum sinirlerim çok bozuk.Zaman desen sanki bizde dalga geçer gibi geçiyo,hayattan hiç bişey anladığım yok.Kendimi sürekli avutuyorum, şöyle çok güzel bir deniz kıyısında ,ağaçların gölgesinde hamakta sallanırken burnuma deniz koksunu mis gibi çekerken hayal ediyorum.Ne zaman acaba, oraya gidip bunları yapmaya ömrüm yetecek mi bilmiyorum.Huzur istiyorum artık...

zor kararı askıya almak

Evet çok düşündüm,bırakmayı çok istedim ama bi anlık öfkemede yenilmek istemedim.İşten ayrılsam koskoca bir yalnızlık beni bekliyor olacak.
Ailem yada arkadaşlarım burda olsaydı belkide bu kadar düşünmezdim.Canın acıya acıya çalışmak da zor ama hayat şartları ve içinde bulunduğum durum devam etme kararı aldılar, banada bi zahmet söylediler.El mahkum napalım.Umarım hayat bigün bizim istediklerimizi bize verir başkalarına değil...

sevgililer günü

Sevgililer günü için tuzak falan diyolar ama bazı yerlerinden kımıldamayan yada hediye almak için bahane arayan erkekler için bence güzel bir gün, eşim hariç tabii...gerçi biz eşimle sadece evlilik yıldönümümüzü kutlamaya karar verdik bundan sonra.
Neyse dün sabah eşime çok güzel bir kahvaltı hazırladım zaten hazırlıyordumda :) dün biraz daha özendim,herşey kalp şeklindeydi,çok hoşuna gitti,eşimde bana bizim çok güzel bir resmimizi bir ressama kara kalem yaptırmış.Çok güzeldi ,çok ama çok beğendim.
Sizde böyle bir hediye verebilirsiniz eşinize yada sevgilinize yada ... gerçekten çok güzel bir hediye oluyor.

zor karar

bugün iyice işimden soğudum,istifa etmeyi düşünüyorum ama nasıl söyliycem bilmiyorum.Psikolojim çok bozuk,kendimi burada değersiz gibi hissediyorum,hiç önem verilmiyor yaptığım işe yada bana hissettirilmiyor bilmiyorum,duygularım karmakarışık.Çalıştığım yer çok büyük bir firma satın almıştı ve ben kendimi yırtsamda beni işe almazlardı o nedenle aslında şanslıyım.Hakları çok fazla ama ben burada hiç mutlu değilim.Çok kötü bir durumdayım yaaaa

samimiyetlik

Eğer gerçekten samimiyetine inandığınız,güvendiğiniz arkadaşlarınız varsa ne mutlu size,değerini bilin.Bakın dost demiyorum sadece arkadaş.Çünkü bu devirde dost bulmak zor, galiba artık arkadaş bulmakta çok zorlaştı.Benim çevremde bulunan insanlar samimiyetten çok uzaklar.Çok üzülüyorum,onlar gibi olamıyorum,bende herkesin bir açığını bulayım hoppp onunla dalga geçiyim yada ne biliim esprim onu aşağılamak olsun,egolarım tavan yapmış olsun falan filan ya pa mı yo rum.Arkadaşlarımı ÇOK ÖZLEDİM ve hepside benden çok uzaktalar.
Keşke bir tanesi olsun benim yakınımda bi yerlerde olabilseydi,ne çok isterdim anlatamam.
Çok üzgünüm ve bugün yine kendimi yalnız hissettiğim günlerden biri daha...

çok yoğunum çok

Çalıştığım şirket satıldı çok çok büyük bir firma tarafından,artık kurumsal bir yerde çalışıyorum.Eskiden hep hayalimdi kurumsal bir yerde çalışmak ama şimdi keşke küçük bir yer olsada kafamız rahat çalışabilsek diyorum.İnsanoğlu malesef çok tatminsiz.

Şirketteki bütün sistemimizi değiştiriyorlar,kendi sistemlerini kuracaklar,şimdilik sadece bilgisayarlar ve mail sistemimiz değişti ve herkes çökmüş durumda,herşey ingilizce anlayamayan ezbere yapmaya çalışıyor.Bizim büroya evdede çalışabilelim diye sanki boş vaktimiz var gibi laptop verdiler.Bizim işimiz rakamlarla olunca üstte sıralanmış rakamlarla çalışamıyorum.Sanki bilgisayarın başına yeni otumuşum gibi,daha önceki bilgisayarımda rakamlar soldaydı ve ben artık bakmadan yazıp geçiyodum şimdiyse rakam arıyorum.Çok zorlanıyorum çok.En kötüsüde artık internette nerde geziniyosak izleniyor.Her bunaldığımda açıp blogları karıştıramıyorum.Eğitimler başlıyor haftaya ve artık bize tatil yok galiba.Allah hepimizin yardımcısı olsun ne diyim.

Bu arada yılbaşında 2 günlüğüne memleketimdeydim.Bol bol deniz havası alıp anneciğime doyamadan geldim.İstanbulda bana sanki deniz kokmuyomuş gibi geliyor neden bilmiyorum.

Resim bizim oralardan bilenler vardır .