Doğum hikayemiz

Sonunda internet yüzü görebildim :) Bugün ilk defa girebiliyorum. Hayat benim için çok ama çok zorlaştı.Ama hayat şimdi yaşamak için çok ama çok güzel.

22 kasım günü sabah 9'da hastanedeydik.Bende heyecan falan yok.Anlamış değilim.Aslında olmasınıda istemiyordum.Kendimi kontrole gidiyomuş gibi düşündüm.Hemen odamıza geçtik.Büyük güzel bir oda.Odamıza yerleştikten sonra beni hemen Nst'ye aldılar.Bebeğimin hareketleri gayet güzel çıktı.Bir problem gözükmüyordu.Daha sonra hastane sorumlusu gelip bende imza falan istedi.Sezeyan ameliyatlarında böyle bir uygulama varmış.Ben o ana kadar doktoruma epidural anestesi istediğimi söylememiştim,oradaki hemşirelere bu isteğimi söyledim.Sanırım bu uygulama benim gittiğim hastanede pek yaygın değil.Beni panik haline soktular çünkü,yok başım çok ağrırmış,yok riskliymiş falan filan.Bendede bir tırsma durumu oldu gerçi ama genel anestezinin riski yok sanki.Normal doğuramıyorum bari bebeğimin ilk ağlayışını duyayım.Neyse hemşire gelip yeşil elbiseyle beni giydirdi ve lavman uyguladı,uygular uygulamaz tuvalate koştum.O nasıl bişey ya.Daha sonra bana serum takıldı,sakinleşmem gerekiyormuş.Serum yarıya inince beni sedyeye aldılar.İşte o an bende heyecan tavan yaptı.Müthiş bir ağlama isteğiyle gözlerim boşaldı,eşim elimden tuttu ve ameliyathaneye doğru yola koyulduk.O anda anneminde yanımda olmasını çok isterdim.Ameliyahanenin kapısında eşimle vedalaştık.Seni seviyorum sözleri,beni burda bekle deyişim,adam sanki biryere gidecek.Bebeği görüp onun peşinden de gidebilir diye düşündüm heralde :)

Ameliyathane çok soğuk değildi,idare ederdi.Kalabalık bir ekip vardı.Doktorumu gördüm halimi hatrımı sordu,mükemmelim dedim.Heyecan yapmamamı sakin olmamı istediler.Anestesi uzmanı gerçekten muhteşem biriydi.Beni o yumuşacık ses tonuyla acayip sakinleştirdi.Öne doğru eğilmemi ama kamburum çıkmış gibi eğilmem gerektiğini,canımın hiç acımayacağını söyledi.Gerçekten bumuymuş dedim.Kolumdan kan alınırken daha çok acıyor.Daha sonra yattım ve hemen ayaklarım ve belim uyuşmaya başladı,ben olabildiğimce sakin olmaya çalışıyorum.En büyük korkum kesilmeyi hissetmekti.Ama sadece bebeğin çıkışını hisstettim.Nefesim kesilecek zannettim zaten hemen oksijen verdiler.Canım yavrum ortalığı inletti ağlamaktan.Doktor ne bu saçlar böyle dedi,hemen küveze koyup ilk muayenesi yapıldı sarıp sarmalanıp yanağımın yanına verdiler.Bende tabi hemen ağlamaya başladım.Çok küçük bu dedim.Üşümesin diye aldılar götürdüler hemen.Toplamda 45 dakika sürdü herşey.15 dakikada bebek alındı,yarım saat benim dikişlerim ve temizlenmem sürdü.Artık üşümeye başlamıştım ki üzerime ısıttıkları bir örtü örttüler,nasıl ısındım anlatamam.Kapıda eşim bekliyordu,sözünde durmuş.Bebeğimiz çok tatlı falan dedi.Odamıza çıktık,beni hemşireler giydirdi.15 dakika falan sonra bebeğimi yanıma getirdiler.3,600 kiloda,50 cm uzunluğundaymış.Gerçekten saçları çok ve uzundu.Herkes miden yanmadı mı hiç dedi,ama yanmadı.İlk emzirme faciaydı.Alamadı mememi yavrum.Baya uğraştık,silikon göğüs ucu falan hak getire,kabul etmiyo.Zaten uzun saatler aç kalmanın etkisiyle bizim tosuncuğun şekeri düşmüş mama vermek zorunda kaldılar.6 Saat sonra uyuşma tamamen geçti ve ilk yürütme kabusdu.Böyle bir acı yok.Ç.ok canım yandı.Ama daha sonra çabuk toparladım.İlk gün dayanılmaz ağrım oldu,ağrı kesicilerle atlattık.Gayet rahat bir doğum yaşadım.Herkese bölgesel anesteziyi tavsiye ediyorum.Herkes nasıl dayandığımı sordu,gerçekten hiçbişey hissetmiyosunuz ve bebeğinizin ilk ağlayışını duymak mükemmel.

Bebeğimin sarılık oldu,2 gün daha hastanede yatmak zorunda kaldık,şuanda takipde hala.Sarılık için küvezde yatarken biberona alıştı,sağıp veriyordum.Şimdi meme emmek zor geliyor keretaya,ama inat ettim unutturucam.Çok gazımız var,eve ilk geldiğimiz gün çok kötüydü,hiç uyumadı,şimdi bitkisel ilaç sayesinde biraz rahatladık.Bana hamileliğimde bu günlerin tadını çıkar diyenlere kızıyordum,ama haklılarmış,ilk günler hamileliği özlüyosunuz.

Şimdilik bu kadar,bebeğime gündüzleri yalnız baktığım için uzun zaman belki giremem yine, geceleri kayınvalidem geliyor,ben uyumaya çalışıyorum.

Allah isteyen herkese bu duyguları nasip etsin.Sürekli sükrediyorum.

Büyük gün geldi !!!!

Bebeğimi,canım oğlumu kucağıma almama saatler kaldı :),hala tam olarak heyecan basmadı,çok mu soğukkanlı olduım ne? İnşallah sağ salim bebeğimi kucağıma alırım Allahım.İnşallah güzel haberlerle buraya geri dönerim.

SON 2 GÜN

Bebeğim karnımda olmasının son günlerini yaşıyorum.Hala inanamıyorum,bebeğimin karnımda olduğuna, 2 gün sonra kollarımda olacağına.Çok acayip bir duygu.Biraz heyecan var ama çok değil.Geceleri nedense hiç uyuyamıyorum.Çok ağırlaştım,karnım çok sert,sadece ayaktayken rahat edebiliyorum ama hemen yoruluyorum tabi.Gören herkes ne kadar az kilo almış olduğumu söylüyorlar.Acaba kilolarımı iyimi saklıyorum yoksa yalan mı söylüyorlar bilemedim.Bugün itibariyle 38+6 günlük bir hamişim.Sanırım oğluşum pazartesiyi bekleyecek,dün nst'ye girdiğimde hemşire öyle söyledi.Hayırlısıyla,sağlıkla bebeğimi kucağıma almak tek dileğim.

İyi bayramlarrrrrrr

Umarım her sene tv.de gördüğümüz o katliam görüntülerle bu sene karşılaşmayız.Hayvanlarınıza iyi davranınız.Herkesin kurbanı kabul olsun.
İyi bayramlar diliyorum.

Neredeyse doğuruyordum

Bugün doktora gittim,kontrolüm vardı.Bebeğim 10 günde 600 gr almış ve şuan 3.380 kiloda,ve bende en ufak bi kasılma yok.Nst'ye girdim,sonuçlar gayet iyi kasılma yok.Tekrar çatı muayenesi yaptı doktorum ve bu kiloda bile bebeği normal olarak doğuramayacağımı söyledi.Normal doğumu beklersek bebek 4 kiloyu çoktan aşmış olurmuş ve benim bedenim bunu kaldıramazmış.Bu yüzden sezeryana karar verildi.Yarın bebeği alalım dedi ama ben kendimi şuan hazır hissetmediğimi ve biraz daha beklemek istediğimi söyledim.Arayada bayram girdiğinden 10 gün daha bekleyeceğiz.22 kasımda sezeryanla dünyaya gelecek bebeğim tabi daha önce gelmek isterse onu bilemicem.Bende hem bir moral bozukluğu,normal doğumla dünyaya getiremiyeceğim diye,hemde telaş-mutluluk var.Yüzdüm yüzdüm sonuna geldim neredeyse.Herşey rüya gibi,ve bu rüyadan 10 gün sonra yeni bir hayata,3 kişi olacak ailemizle uyanacağım inşallah.Bebeğim sağlıklı olsunda başka hiçbişey umrumda değil.Bu arada bugün itibariyle 24 kilo almış bulunmaktayım.Rekora doğru gidiyorum galiba...

37+3

37.haftanın içindeyiz bebeğimle.Ne zaman gelecek,normal doğum mu sezeryanla mı dünyaya gelecek,kolay mı olacak,çok canım acıyacak mı,bir problem çıkacak mı ... daha uzar gider. Bu aralar kafamda sürekli bu sorular meşgul.Oğlumla,umudumla sürekli konuşuyorum,anneni üzmeden 3.5 kiloyu tamamlayınca çık gel bekleme diyorum :) Bakalım bizimki söz dinleyecek mi ?

Bugün sağlık ocağı randevuma gittim.1 ay öncede gitmiştim aslında daha öncedende gitmem gerekiyormuş ama benim adres yanlış alınmış hastaneden o yüzden bana ulaşamamışlar.Tetanoz aşısı falan yapmaları gerekiyormuş ama bana ulaşılamadığı için ve benimde doktorum böyle birşeyi bana söylemediği için haberim yoktu ve aşı olamadım.Ama bana o gün tek doz uyguladılar.Kan tahlili yaptılar,yavrumun kalp atışlarını dinledik,bi dünya soru cevapladım,tansiyonum,boyum,kilom ölçüldü.Çok ama çok ilgilendiler.Ben sağlık ocağının bu şekilde uygulaması olduğunu bilmiyordum ve çok sevindim gerçekten.Çok güzel bir uygulama olmuş.Hatta o gün bana eğitim bile verdiler.Bebek nasıl tutulur,nasıl emzirilir,sütün gelmesi için neler yapmak lazım gibi gayet güzel bilgilendirdiler beni.1 ay sonrasına randevu verdiler,o günde bugündü.Bugünde idrarıma bakıldı,yine oğlumun kalp atışlarını dinledik,kiloma bakıldı,tansiyonum ölçüldü. Aile hekimliği uygulamasına geçildiği için biraz kalabalık ve karışıktı bugün.Yine kısa bir eğitim verdiler.Bebek doğduktan sonra hastanede topuğundan kan alınacakmış,10 gün sonrada biz alıcaz dedi,bilmiyorum neden?Niye sormadıysam.
Neyse eve falanda geliceklermiş lohusa izlenimi ve bebeğin izlenimi yapılacakmış.
Ülkem için çok güzel bir uygulama olduğunu düşünüyorum ve umarım Türkiye'nin her yerinde bu uygulama bu şekildedir.

turşu yaptım

İlk defa turşu yaptım,nasıl olacak bilmiyorum şuan beklemedeyim.15-20 gün içinde olurmuş.Hazır turşu yaplar sağolsun :) İnşallah güzel olurda bizde afiyetle yeriz.