birikmişler...

Yine vakitsizlikten geç kalmış konularımı anca yazabilicem.Yandım evet evet yandım hemde cayır cayır.Kırkımızın çıktığı gün üzerime yeni kaynamış olan su döküldü.Umut ağlıyordu ve acele edicem derken hem göğsüm,hemde kolum yandı.Yok böyle bir acı,Umut'u doğurduğumdan beri hayatımda hiç yaşamadığım acıları yaşadım.Biri sezeyan sonrası acı,biri göğüs ucu acısı,biride bu son yanma acım.Ne yaptın annem sen bana?Acılarla olgunlaşıyorum galiba :) Yanık tedavi merkezinde 3 hafta kadar tedavi oldum.Göğsümü sardıkları için emzirmem çok zor oldu.Reddetti yavrum çünkü ağzına sargı bezi geliyordu.Sağamadım da,pompa hava aldığı için malesef olmuyordu.Ama ben naptım ettim,zorda olsa azda olsa emdirmeyi başardım.Çok zor günler geçirdim ama Allaha şükür atlattım.Şimdi sadece izleri kaldı.Kuzum rahat rahat emiyor artık.

Bebeğim 2. ayını tamamladı.Ayın 24'ünde doktor kontrolümüz vardı.Herşey yolunda,Umutcuk maşallah çok sağlıklı.Kilo:5,800 Boy:58 cm Hastanede herkes Umut'u konuştu.Kulaklı bir tulum giydirmiştim nasıl yakıştı kuzuma,her gören aaa ne tatlı diye diye korktum.Nazar değdirecekler kuzucuğuma ya...27 Ocakta karma aşımız yapıldı yine çok ağlamadı ama aşı vurulurken bebeğimin dudak büzmesi,azda olsa ağlaması içimi parçalıyor.Şubatta aşımız yokmuş Allah'tan.
Çok tatlı benim küçük adamım,artık agulamalar,gülücükler havada uçuşuyor.Özellikle sabahları uyandıktan sonra onunla konuşmam çok hoşuna gidiyor.Bana cevap vermeye çalışması da çok komik,Ellerini şapır şapır yalaması ve iki elinide ağzına sokmaya çalışması da öyle.Yanaklarını yumrukluyo ağzına götürücem diye ya.Bazen kendi kendine kalabiliyor,bende hemen işlerimi halletmeye çalışıyorum azda olsa.Uykularıda düzene girdi sayılır.Kolaylamaya başladık biraz biraz.
Mevlütümüzüde yaptık.Her gelen eşofman takımı almış ve sanki sözleşmişler gibi hepsi aynı yerden :) Allahtan aynı şeyi alan yok nasıl becerdiler bilmem.Sanırım indirim vardı mağazada :)

Şimdilik yine benden ve Umutcuktan bu kadar.Meme bekliyor kuzucuk...

Kırkımız çıktı :)

Sonunda beklenen gün geldi,kırkımız çıktı bakalım oğlumda değişmeler olacak mı ?Öyle derler ya hani.Şuana kadar biraz zor geçti,geceleri bir düzen oluşturduk ama gündüzleri fena haldeyiz.15 dakika falan uyuyup uyanıyo balım.Hep emmek istiyo,mememde uyumak istiyor.Göğüs ucu yaralarımda anca geçiyo,gerçekten yok böyle bir acı.Sezeryan sonrası oluşan acıdan daha çok canımı yaktı.Ama ince giyinmek,ucuna kendi sütümü sürmekle geçirdim diyebilirim.Oğlum bir ayda 4215 kiloya ulaşmış,56 cm boyumuz uzamış,ilk aşımızıda sağlık ocağında yaptırdık,oğlum sadece cıyakkkkk dedi o kadar,acıya dayanıklı olacak galiba.Kendime neredeyse hiç vakit ayıramıyorum,bazen tuvalete bile gidemiyorum,apartmanı inletiveriyo hemen yavrucuk.İlgi istiyo artık,konuşmamızı istiyor,nasıl laf dinliyo anlatamam.Artık gözleriyle takip etmeyede başladı kuşum,sanki yavaştan gülücüklerde yapıyo ama refleks mi acaba diyede düşünüyorum.Bazen günler çok zor geçiyo bi oğlum ağlıyo bi ben,karşılıklı ağlaşıyoruz.
Lohusalıktanda hiçbişey anlamadım,zaten bir gün bile yatmadım ki.Bunalım,buhranda geçirmedim.Sadece annemin yanımda olamamasından dolayı zaman zaman ağlama krizlerine girebiliyorum.Allah kimseyi anasından ayırmasın.
Şimdilik böyle,bebişim bana müsade etse internete girebilicem ama anca bu kadar.

Herkesinde yeni yılı kutlu olsun,sağlıktan başka hiçbirşey istemiyorum.Herkes içinde sağlık diliyorum.

Doğum hikayemiz

Sonunda internet yüzü görebildim :) Bugün ilk defa girebiliyorum. Hayat benim için çok ama çok zorlaştı.Ama hayat şimdi yaşamak için çok ama çok güzel.

22 kasım günü sabah 9'da hastanedeydik.Bende heyecan falan yok.Anlamış değilim.Aslında olmasınıda istemiyordum.Kendimi kontrole gidiyomuş gibi düşündüm.Hemen odamıza geçtik.Büyük güzel bir oda.Odamıza yerleştikten sonra beni hemen Nst'ye aldılar.Bebeğimin hareketleri gayet güzel çıktı.Bir problem gözükmüyordu.Daha sonra hastane sorumlusu gelip bende imza falan istedi.Sezeyan ameliyatlarında böyle bir uygulama varmış.Ben o ana kadar doktoruma epidural anestesi istediğimi söylememiştim,oradaki hemşirelere bu isteğimi söyledim.Sanırım bu uygulama benim gittiğim hastanede pek yaygın değil.Beni panik haline soktular çünkü,yok başım çok ağrırmış,yok riskliymiş falan filan.Bendede bir tırsma durumu oldu gerçi ama genel anestezinin riski yok sanki.Normal doğuramıyorum bari bebeğimin ilk ağlayışını duyayım.Neyse hemşire gelip yeşil elbiseyle beni giydirdi ve lavman uyguladı,uygular uygulamaz tuvalate koştum.O nasıl bişey ya.Daha sonra bana serum takıldı,sakinleşmem gerekiyormuş.Serum yarıya inince beni sedyeye aldılar.İşte o an bende heyecan tavan yaptı.Müthiş bir ağlama isteğiyle gözlerim boşaldı,eşim elimden tuttu ve ameliyathaneye doğru yola koyulduk.O anda anneminde yanımda olmasını çok isterdim.Ameliyahanenin kapısında eşimle vedalaştık.Seni seviyorum sözleri,beni burda bekle deyişim,adam sanki biryere gidecek.Bebeği görüp onun peşinden de gidebilir diye düşündüm heralde :)

Ameliyathane çok soğuk değildi,idare ederdi.Kalabalık bir ekip vardı.Doktorumu gördüm halimi hatrımı sordu,mükemmelim dedim.Heyecan yapmamamı sakin olmamı istediler.Anestesi uzmanı gerçekten muhteşem biriydi.Beni o yumuşacık ses tonuyla acayip sakinleştirdi.Öne doğru eğilmemi ama kamburum çıkmış gibi eğilmem gerektiğini,canımın hiç acımayacağını söyledi.Gerçekten bumuymuş dedim.Kolumdan kan alınırken daha çok acıyor.Daha sonra yattım ve hemen ayaklarım ve belim uyuşmaya başladı,ben olabildiğimce sakin olmaya çalışıyorum.En büyük korkum kesilmeyi hissetmekti.Ama sadece bebeğin çıkışını hisstettim.Nefesim kesilecek zannettim zaten hemen oksijen verdiler.Canım yavrum ortalığı inletti ağlamaktan.Doktor ne bu saçlar böyle dedi,hemen küveze koyup ilk muayenesi yapıldı sarıp sarmalanıp yanağımın yanına verdiler.Bende tabi hemen ağlamaya başladım.Çok küçük bu dedim.Üşümesin diye aldılar götürdüler hemen.Toplamda 45 dakika sürdü herşey.15 dakikada bebek alındı,yarım saat benim dikişlerim ve temizlenmem sürdü.Artık üşümeye başlamıştım ki üzerime ısıttıkları bir örtü örttüler,nasıl ısındım anlatamam.Kapıda eşim bekliyordu,sözünde durmuş.Bebeğimiz çok tatlı falan dedi.Odamıza çıktık,beni hemşireler giydirdi.15 dakika falan sonra bebeğimi yanıma getirdiler.3,600 kiloda,50 cm uzunluğundaymış.Gerçekten saçları çok ve uzundu.Herkes miden yanmadı mı hiç dedi,ama yanmadı.İlk emzirme faciaydı.Alamadı mememi yavrum.Baya uğraştık,silikon göğüs ucu falan hak getire,kabul etmiyo.Zaten uzun saatler aç kalmanın etkisiyle bizim tosuncuğun şekeri düşmüş mama vermek zorunda kaldılar.6 Saat sonra uyuşma tamamen geçti ve ilk yürütme kabusdu.Böyle bir acı yok.Ç.ok canım yandı.Ama daha sonra çabuk toparladım.İlk gün dayanılmaz ağrım oldu,ağrı kesicilerle atlattık.Gayet rahat bir doğum yaşadım.Herkese bölgesel anesteziyi tavsiye ediyorum.Herkes nasıl dayandığımı sordu,gerçekten hiçbişey hissetmiyosunuz ve bebeğinizin ilk ağlayışını duymak mükemmel.

Bebeğimin sarılık oldu,2 gün daha hastanede yatmak zorunda kaldık,şuanda takipde hala.Sarılık için küvezde yatarken biberona alıştı,sağıp veriyordum.Şimdi meme emmek zor geliyor keretaya,ama inat ettim unutturucam.Çok gazımız var,eve ilk geldiğimiz gün çok kötüydü,hiç uyumadı,şimdi bitkisel ilaç sayesinde biraz rahatladık.Bana hamileliğimde bu günlerin tadını çıkar diyenlere kızıyordum,ama haklılarmış,ilk günler hamileliği özlüyosunuz.

Şimdilik bu kadar,bebeğime gündüzleri yalnız baktığım için uzun zaman belki giremem yine, geceleri kayınvalidem geliyor,ben uyumaya çalışıyorum.

Allah isteyen herkese bu duyguları nasip etsin.Sürekli sükrediyorum.

Büyük gün geldi !!!!

Bebeğimi,canım oğlumu kucağıma almama saatler kaldı :),hala tam olarak heyecan basmadı,çok mu soğukkanlı olduım ne? İnşallah sağ salim bebeğimi kucağıma alırım Allahım.İnşallah güzel haberlerle buraya geri dönerim.

SON 2 GÜN

Bebeğim karnımda olmasının son günlerini yaşıyorum.Hala inanamıyorum,bebeğimin karnımda olduğuna, 2 gün sonra kollarımda olacağına.Çok acayip bir duygu.Biraz heyecan var ama çok değil.Geceleri nedense hiç uyuyamıyorum.Çok ağırlaştım,karnım çok sert,sadece ayaktayken rahat edebiliyorum ama hemen yoruluyorum tabi.Gören herkes ne kadar az kilo almış olduğumu söylüyorlar.Acaba kilolarımı iyimi saklıyorum yoksa yalan mı söylüyorlar bilemedim.Bugün itibariyle 38+6 günlük bir hamişim.Sanırım oğluşum pazartesiyi bekleyecek,dün nst'ye girdiğimde hemşire öyle söyledi.Hayırlısıyla,sağlıkla bebeğimi kucağıma almak tek dileğim.

İyi bayramlarrrrrrr

Umarım her sene tv.de gördüğümüz o katliam görüntülerle bu sene karşılaşmayız.Hayvanlarınıza iyi davranınız.Herkesin kurbanı kabul olsun.
İyi bayramlar diliyorum.

Neredeyse doğuruyordum

Bugün doktora gittim,kontrolüm vardı.Bebeğim 10 günde 600 gr almış ve şuan 3.380 kiloda,ve bende en ufak bi kasılma yok.Nst'ye girdim,sonuçlar gayet iyi kasılma yok.Tekrar çatı muayenesi yaptı doktorum ve bu kiloda bile bebeği normal olarak doğuramayacağımı söyledi.Normal doğumu beklersek bebek 4 kiloyu çoktan aşmış olurmuş ve benim bedenim bunu kaldıramazmış.Bu yüzden sezeryana karar verildi.Yarın bebeği alalım dedi ama ben kendimi şuan hazır hissetmediğimi ve biraz daha beklemek istediğimi söyledim.Arayada bayram girdiğinden 10 gün daha bekleyeceğiz.22 kasımda sezeryanla dünyaya gelecek bebeğim tabi daha önce gelmek isterse onu bilemicem.Bende hem bir moral bozukluğu,normal doğumla dünyaya getiremiyeceğim diye,hemde telaş-mutluluk var.Yüzdüm yüzdüm sonuna geldim neredeyse.Herşey rüya gibi,ve bu rüyadan 10 gün sonra yeni bir hayata,3 kişi olacak ailemizle uyanacağım inşallah.Bebeğim sağlıklı olsunda başka hiçbişey umrumda değil.Bu arada bugün itibariyle 24 kilo almış bulunmaktayım.Rekora doğru gidiyorum galiba...